فردین علیخواه، دانش‌آموختۀ جامعه‌شناسی

صفحه ای برای انتشار اخبار فعالیت ها

فردین علیخواه، دانش‌آموختۀ جامعه‌شناسی

صفحه ای برای انتشار اخبار فعالیت ها

 

زندگینامه: 

والدینم در سال 1350 به دلایل معیشتی و کاری از شهر رشت به شهر اصفهان مهاجرت کردند. پدرم در کارخانه ذوب آهن اصفهان کار می کرد. من در سال 1351 در همان شهر به دنیا آمدم. آنان به دلیل دلتنگی و شاید هم غربت زدگی مجددا به رشت برگشتند. تحصیلاتم را از مقطع ابتدایی تا دبیرستان در شهر رشت و در مدارس دکتر حشمت، شهید روزبهان و جهاد فرهنگیان به پایان رساندم. پس از دریافت دیپلم اقتصاد، در سال 1370 برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی جامعه شناسی که در دفترچه انتخاب رشته «پژوهشگری علوم اجتماعی» نامیده می شود به دانشگاه تبریز رفتم. راستش به موضوعات اجتماعی علاقه داشتم ولی فرق بین جامعه شناسی و سایر شاخه های علوم انسانی را دقیق نمی دانستم. به همین دلیل در آن زمان ورود به هر کدام از این رشته ها برایم فرقی نداشت. خاطرات بسیار خوبی از دانشگاه تبریز دارم. در آنجا دوستان خوبی یافتم که دوستی مان همچنان ادامه دارد. در سال 1375 تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد جامعه شناسی در دانشگاه علامه طباطبایی تهران را آغاز کردم. در سال 1378 این مقطع را به پایان رساندم و ازدواج کردم و تا آغاز دوره دکترا سه سال نزد اساتیدم کارهای تحقیقاتی مختلف انجام دادم و تجربه کسب کردم. در سال 1381 در مقطع دکتری جامعه شناسی(سیاسی)  در دانشگاه علامه طباطبایی پذیرفته شدم. در سال ۱۳۸۷ این دوره را به اتمام رساندم. هم اکنون عضو هیأت علمی گروه جامعه شناسی دانشگاه گیلان هستم.

 

 

در کل به موسیقی(بیشتر موسیقی بدون کلام) و سفر و خواندن کتاب علاقه زیادی دارم. طبیعت گردی، خیابانگردی یا پرسه زنی در شهر و کشف مکان ها، فرهنگ ها و آدم های جدید جزو علایق ام است.  من جامعه شناس مبل نشین نیستم. اگر اندک پس اندازی داشته باشم به سفر می روم. پس از ازدواج نخست به مهم ترین شهرهای ایران سفر کردیم و پس از آن سفر به کشورهای مختلف دنیا آغاز شد. خودم فکر می کنم که آدم درون گرایی هستم. معمولا کم حرف می زنم و بیشتر در خودم سیر می کنم. البته در کلاس هایم زیاد حرف می زنم و هر چند دقیقه هم صدای خنده دانشجویان بلند می شود. این عمدی است. اساسا کلاس شاد بیشتر مطلب می گیرد. سعدی هم گفته است که : هر که شیرینی فروشد مشتری بر او بجوشد!

 

 

 

برای من جامعه شناسی آن نیست که مدام کتاب بخوانم، زیر سطرهای کتاب خط بکشم و غرق در تفکر و تأمل شوم. پرسه زنی در کوچه و خیابان و خوب دیدن و حرف زدن با آدمها را یکی از مهارت های جامعه شناس می دانم. گاهی اوقات فکر می کنم همه آن کتاب ها برای خوب دیدن است. جامعه شناسی برای من از زندگی شروع می شود و به زندگی ختم می شود. من در کلاس هایم هم سعی می کنم خوب دیدن را به دانشجویان یاد بدهم: کشف ناب با چشم ها! جامعه شناسی به بررسی زندگی می پردازد.

در کانال تلگرامم هم مطالبی می نویسم که از همین دیده ها شکل می گیرد.

 

راه تماس

 

 

 

ایمیل:

 

 

faralikhah@gmail.com

 

 

کانال تلگرام:

 

 

 

@fardinalikhah